8 ταινίες που διαστρέβλωσαν παντελώς την ιστορία

Είναι λογικό στον κινηματογράφο να μην υπάρχει πάντα ιστορική ακρίβεια, όμως κάποιες ταινίες απλά το παράκαναν και άλλαξαν την ιστορία με πρωτοφανή τρόπο, πολύ συχνά σε προσβλητικό βαθμό, με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι να σκέφτονται πως η ταινία θα δούλευε καλύτερα σαν καθαρή μυθοπλασία και όχι σαν αληθινή ιστορία. Παρακάτω θα δούμε μερικές από αυτές σε χρονολογική σειρά. Όπως θα παρατηρήσετε, οι περισσότερες από τις παρακάτω ταινίες έχουν κερδίσει σημαντικά Όσκαρ, ενώ μάλιστα οι μισές αυτό της Καλύτερης Ταινίας.

 

«Pocahondas» – Disney, 1995

 

Όσο και να φανεί περίεργο σε κάποιους, η Pocahondas ήταν αληθινό πρόσωπο. Η ταινία παρουσιάζει την ρομαντική της σχέση με τον Άγγλο Τζον Σμιθ, όμως στην πραγματικότητα όταν εκείνος έφτασε στην Αμερική εκείνη ήταν μόλις εννέα ετών. Από την άλλη, το σενάριο στηρίζεται στις αμφιλεγόμενες πηγές πως ο Σμιθ σώθηκε από τους Ινδιάνους εξαιτίας ενός μικρού κοριτσιού, όμως το να μεταφέρεις αυτή μια αμφισβητήσημη πηγή σε ρομάντζο παραείναι. Τέλος, η ίδια η ιστορική Pocahondas παντρεύτηκε κάποιον άλλον, έγινε Χριστιανή και πέθανε στην Αγγλία σε ηλικία 22 ετών. Η Disney χτύπησε χρυσό και με αυτή την ταινία, οπότε μερικές αλλαγές για χάρη των μικρών παιδιών – που δεν μπορούν να έχουν γνώσεις ιστορίας – ήταν αναμενόμενες για να εξασφαλιστεί η επιτυχία του έργου.

 

 «Braveheart» – Mel Gibson, 1995

Ένα ιστορικό έπος, αναμφισβήτητα μια από τα καλύτερα του είδους του. Και πάλι, όμως, για χάρη της τραγικότητας θυσιάστηκε η ιστορική αλήθεια. Πρώτα απ’ όλα, η ταινία τοποθετεί χρονικά κάποια γεγονότα λάθος. Το μικρότερο λάθος είναι πως τα κιλτ δημιουργήθηκαν τριακόσια χρόνια μετά από την εποχή του Γουάλας, όμως υπάρχει μια πραγματικά μεγάλη ανακρίβεια που πολλοί πιστεύουν σαν πραγματικό γεγονός: στην ταινία ο Γουάλας συνάπτει ερωτική σχέση με την πριγκίπισσα Ισαβέλλα και αυτή γεννά τον εξώγαμο γιο του που θα γινόταν ο βασιλιάς Εδουάρδος ο Τρίτος, ενώ στην πραγματικότητα η Ισαβέλλα ήταν μόλις εννέα ετών όταν εκτελέστηκε ο Γουάλας, ενώ ο Εδουάρδος γεννήθηκε μόλις επτά χρόνια αργότερα.

 

«Gladiator» – Ridley Scott, 2000

Αυτός ο νικητής του Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας κατάφερε να βάλει στον χάρτη τον Russel Crow (και να του δώσει και Όσκαρ), όμως δεν μπορεί ούτε αυτή να ξεφύγει από την ανακρίβεια. Η ταινία άνετα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει χαρακτήρες με διαφορετικά ονόματα, όμως επέλεξε πραγματικούς Ρωμαίους αυτοκράτορες και στρατηγούς. Το μεγαλύτερο λάθος της ταινίας, δυστυχώς, είναι ο επιτυχημένος της κακός, ο αυτοκράτορας Κόμοδος. Για αρχή, στην ταινία τον βλέπουμε να δολοφονεί τον πατέρα του Μάρκο Αυρίλιο για τον θρόνο, ενώ στην πραγματικότητα ο τελευταίος πέθανε από ιλαρά, όμως η μεγαλύτερη ιστορική πατάτα ήταν το πόσο μοχθηρός και μισητός ήταν γιατί, στην πραγματικότητα, η βασιλεία του ήταν μια από τις πιο καρπερές για την ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μέχρι που διακόπηκε στα δέκα χρόνια της από την δολοφονία του Κόμοδου από τον ίδιο του τον εραστή.

«The Patriot» – Roland Emmerich, 2000

Μια ακόμη ταινία Οσκαρικών προδιαγραφών, όμως χωρίς τέτοια δόξα. Η ταινία προσπαθεί να δώσει επική διάσταση στην Αμερικάνική Επανάσταση στο ύφος ενός «Braveheart», χρησιμοποιώντας και τον πρωταγωνιστή του και μαζί μια απολαυστική ιστορία εκδίκησης. Δυστυχώς για τους δημιουργούς, η ιστορία δεν αφήνει περιθώρια για παραλλαγές. Το ιστορικό πρόσωπο στο οποίο βασίζεται ο πρωταγωνιστής στην πραγματικότητα ήταν έναν δυνάστης που βίαζε τις σκλάβες του, ενώ στην πραγματικότητα έκανε οικογένεια πολύ αργότερα από τα γεγονότα της ταινίας. Πάνω απ’ όλα όμως προβληματική ήταν η απεικόνιση των Άγγλων κατακτητών, οι οποίοι παρουσιάζονται αιμοδιψείς και οι πράξεις τους μοιάζουν πολύ με αυτές των Ναζί, ενώ μάλιστα η τελική μάχη της ταινίας δεν ήταν νικηφόρα για τους Αμερικάνους επαναστάτες, όπως έδειξε η ταινία.

 

«Alexander» – Oliver Stone, 2004

Ούτε αυτή η βιογραφία δεν μπορούσε να λείψει από τη λίστα μας, καθώς μάλιστα πήρε εγχώρια μεγάλες διαστάσεις, αφού Έλληνες δικηγόροι κατέθεσαν μήνυση κατά του σκηνοθέτη και της Warner Bros. επειδή οι ανακρίβειες ήταν τέτοιες που παράλλασαν την ίδια την ιστορία, σε βαθμό που ζητήθηκε να περαστεί λεζάντα επί της ταινίας πως πρόκειται για προϊόν φαντασίας. Η ταινία προσπάθησε να εξιστορήσει κομμάτια της ζωής του Αλεξάνδρου που δεν υπάρχουν πουθενά καταγεγραμμένα (μεταξύ των οποίων κι ένα ομοφυλοφιλικό ρομάντζο με τον στρατηγό του Ηφαιστίωνα), όμως ένα ακόμη μεγαλύτερο φάουλ ήταν η ένωση των μαχών του Γρανικού Ποταμού, της Ισσού και των Γαυγαμήλων σε μια και μεγάλη μάχη.

 

 «300» – Zack Snyder, 2006

 

Οκ, η αλήθεια είναι πως η ταινία αποτελεί μεταφορά του ομότιτλου κόμικ του Frank Miller, όμως και πάλι η βάση της ιστορίας είναι η θρυλική μάχη των Θερμοπυλών. Μπορεί να είναι μια ξεκάθαρα αμφιλεγόμενη ταινία – κάποιοι την θεωρούν επική, άλλη ρηχή – που σίγουρα τα μεταφυσικά στοιχεία που προσθέτει ο Snyder, μαζί με την εντελώς αμφισεξουαλική απεικόνιση του βασιλιά Ξέρξη, δεν μπορούν να μην προκαλέσουν κάποιες αντιδράσεις. Κερασάκι στην τούρτα: οι Σπαρτιάτες ποτέ δεν έμειναν μόνο τριακόσιοι, αλλά είχαν και μαζί τους άλλους επτακόσιους Θεσπιείς, ενώ σίγουρα δεν θα βγάζανε βόλτα τους κοιλιακούς τους στη μάχη, αφού ιστορικά αρχεία δείχνουν στο περίπου τις πανοπλίες της εποχής.

 

 «Argo» – Ben Affleck, 2012

Ζούμε στην εποχή που ο Μπεν Άφλεκ είναι ένας από τους πιο καταξιωμένους σκηνοθέτες του Χόλυγουντ, και όχι άδικα. Και είναι από τους λίγους που μόλις στην τρίτη του ταινία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Όμως η ιστορία διάσωσης που εξιστορεί δεν είναι απόλυτα ακριβής, καθώς όλα τα εύσημα για την επιτυχία της επιχείρησης δίνονται στους Αμερικανούς και όχι στους Καναδούς, όπως συνέβη στην πραγματικότητα. Επίσης, καμία μυστική υπηρεσία δεν αρνήθηκε να προσφέρει την βοήθεια της όπως έδειξε η ταινία, αλλά αντίθετα τόσο οι Βρετανοί όσο και οι Νεοζηλανδοί έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο.

 

 «The Revenant» – Alejandro G. Innaritu, 2015

Η ταινία που χάρισε στον Leonardo DiCaprio το πολυπόθητο Όσκαρ του αφηγείται την απίστευτη ιστορία του Χιού Γκλας, ο οποίος μετά την επίθεση μιας αρκούδας παραλίγο να πεθάνει, αφού οι σύντροφοι του τον παράτησαν τραυματισμένο και χωρίς τρόφιμα στην μέση του δάσους. Όσο και αν είναι αλήθεια το γεγονός πως ο Γκλας κατάφερε να επιβιώσει και να επιστρέψει στον κόσμο των ζωντανών, στην πραγματικότητα η ταινία παραλλάσει πολλά πραγματικά στοιχεία για να εξυπηρετήσει το σενάριο. Κατ’ αρχάς, ο Χιού Γκλας δεν είχε ποτέ μιγά γιο (όπως είδαμε στην ταινία), ούτε κιόλας κατάφερε να πάρει εκδίκηση από αυτούς που τον παράτησαν για νεκρό. Και όχι μόνο αυτό, αλλά η ιστορία του ποτέ δεν είχε να κάνει με την εκδίκηση (που φαινόταν να αποτελεί πυξίδα του έργου), αλλά με την επιβίωση (που πότε δεν φάνηκε να αποτελεί την ουσία του έργου, κι ας είδαμε τον Γκλας να περνάει τα πάνδεινα).

Tags:

  • Ο Χρήστος Γιαννάκενας δεν θέλει να γράφει για ταινίες μπας και ξεχάσει πως δεν έχει ακόμα τελειώσει τις σπουδές του, αλλά επειδή αγαπάει το σινεμά. Συχνά γράφει άλλα πράγματα, όπως ιστορίες ή ιδέες για ταινίες, αλλά κυρίως βαριέται. Που ξέρεις; Αν σήμερα δεν βαριέται μπορεί να διαβάσεις κάτι καινούργιο...

  • Προβολή σχολίων

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Προτεινόμενα

10 καρτούν αυστηρά για ενήλικες

Παρότι τα καρτούν τα ταυτίζουμε με τις παιδικές ταινίες, αυτό δεν ισχύει πάντα. Παρότι ...

10+1 σκηνές από παιδικά της Disney που σίγουρα σε είχαν τρομάξει

Ας πούμε μια μεγάλη αλήθεια: όλοι έχουμε τρομάξει με κάποιες ταινίες της Disney. Και ...

10 κινηματογραφικοί ηλίθιοι που μας έκαναν να γελάσουμε

 Στον κινηματογράφο δεν είναι και λίγοι οι ηλίθιοι που μας έκαναν να γελάσουμε. Πολλοί ...

25 εξαιρετικές ταινίες που μπορείς να δεις σε λιγότερο απο 90 λεπτά

Είναι αλήθεια πως πολλές φορές προτιμούμε να δούμε μια ταινία μικρής διάρκειας παρά μια ...