«Black Mirror: Bandersnatch»: Επιτυχία λόγω ποιότητας ή brand name;

Πριν λίγες μέρες έγινε διαθέσιμο σε όσους έχουν λογαριασμό στο Netflix η πρώτη ταινία «Black Mirror», το «Bandersnatch». Πέρα από πρώτη ταινία «Black Mirror», ήταν και η πρώτη διαδραστική ταινία, που έχει εμφανιστεί σε τηλεόραση ή κινηματογράφο. Με ένα πάτημα κουμπιού δινόταν στον θεατή η δυνατότητα να καθορίσει τη μοίρα και τις επιλογές του θεατή και η ροή της ταινίας να πάρει διαφορετικές τροπές.

Για όσους δεν ξέρουν, το «Black Mirror» είναι μια πολύ πετυχημένη σειρά του Netflix. Αποτελείται από τέσσερις σεζόν με αυτοτελή επεισόδια τα οποία πάνω κάτω έχουν τον ίδιο σκοπό. Να προκαλέσουν κατάθλιψη και να φρικάρουν τον θεατή, με γεγονότα τα οποία λαμβάνουν χώρα σε μια παράλληλη και δυστοπική πραγματικότητα. Το γεγονός ότι τα επεισόδια είναι αυτοτελή, είναι ένα μεγάλο συν, καθώς ο θεατής μπορεί να ξεκινήσει τη σειρά από όπου θέλει και να μην αισθάνεται ότι έχει χάσει παλιότερα γεγονότα. Άλλο ένα θετικό της σειράς είναι πως, παρόλο που πλέον έχει γίνει αρκετά εμπορική, δεν παύει να κρατά τον πήχη ψηλά.

Όταν λοιπόν ακούστηκε ότι θα βγει ταινία και δη διαδραστική, δεν ήταν λίγοι αυτοί που ενθουσιάστηκαν. Η πιο πρωτότυπη σειρά, με τα πιο πρωτότυπα σενάρια, θα παρουσιάσει το νέο της δημιούργημα με τον πιο πρωτότυπο τρόπο.

Το στόρι διαδραματίζεται το 1984, όπου ένας προγραμματιστής δημιουργεί ένα βιντεοπαιχνίδι για μια διάσημη εταιρεία, το οποίο θα αφήνει στον gamer τη δυνατότητα να επιλέξει ποια θα είναι η επόμενη πράξη του χαρακτήρα. Το παιχνίδι λέγεται «Bandersnatch» και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο (θα το βρείτε μόνο στην σειρά, όχι στα βιβλιοπωλεία), το οποίο δίνει στον αναγνώστη τις ίδιες ακριβώς ελευθερίες. Το σενάριο είναι δυνατό αν μη τι άλλο και σίγουρα είναι “Black Mirror”. Οι ερμηνείες επίσης καλές. Τότε τι ακριβώς δεν πάει καλά;

Θα το πω. Το θέμα της διαδραστικότητας ή τουλάχιστον έτσι όπως πλασαρίστηκε. Αρχικά, παρόλες τις επιλογές που δίνονται στον θεατή, η ταινία τον πάει εκεί που θέλει. Άρα οι ελευθερίες, δεν είναι και τόσο ελευθερίες στην τελική. Στη συνέχεια, κάποιες επιλογές είναι ξεκάθαρα ανούσιες και χαλάνε τη ροή του έργου. Για παράδειγμα, γιατί να πρέπει να επιλέξω να πω στον πρωταγωνιστή ότι τον ελέγχω μέσω του Netflix (ναι…) την στιγμή που εκείνος είναι στα όρια της ψυχικής κατάρρευσης. Τέλος, όποιος θαρραλέος θέλει να δει όλα τα πιθανά σενάρια, θα πρέπει να αντέξει γύρω στις πεντέμισι ώρες, με ένα σενάριο που δεν είναι τόσο βαθύ για να εξυπηρετήσει τέτοια διάρκεια.

Το Bandersnatch είναι μια πανέξυπνη ιδέα, η οποίο χάνεται στον λαβύρινθο που η ίδια έστησε. Όσο και να προσπαθεί δεν μπορεί να σταθεί επάξια στο ύψος των δυνατών επεισοδίων της σειράς (δηλαδή σχεδόν όλων) και γίνεται περισσότερο μια αποτυχημένη απόπειρα, παρά μια καινούρια επιτυχία. Γνώμη μου είναι πως θα στεφόταν με μεγαλύτερη επιτυχία αν άφηνε στην άκρη το διαδραστικό κομμάτι και μας παρουσίαζε την ιστορία του Stefan Butler και το πώς βυθίζεται σιγά σιγά στην παράνοια, καθώς προσπαθεί να δημιουργήσει ένα καινοτόμο video-game.

Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με την πρώτη προσπάθεια δημιουργίας διαδραστικής τηλεόρασης. Δεν μπορώ να είμαι απόλυτα αυστηρός με αυτό, αλλά δεν μπορώ και να το επευφημήσω απλά και μόνο επειδή είναι πρωτότυπο. Δείτε το και βγάλτε και τα δικά σας συμπεράσματα. Στο μεταξύ θα περιμένω με ανυπομονησία την πέμπτη σεζόν του Black Mirror.

Θέλετε κι άλλο «Black Mirror»; Πατήστε εδώ για να δείτε τα αγαπημένα μας επεισόδια της σειράς!

Tags:

  • Ο Ηλίας Ηλιόπουλος ασχολείται επαγγελματικά με το να βλέπει ταινίες και στον ελεύθερό του χρόνο διαβάζει για συναρτήσεις. Κατοικεί στο Μαρούσι και δυστυχώς όχι στο Λος Άντζελες και έχει σαν στόχο να δημιουργήσει τον προσωπικό του κινηματογράφο για να αποφεύγει τους ενοχλητικούς τύπους που μασουλάνε ποπ κορν κατά τη διάρκεια της προβολής

Προτεινόμενα

«The Post: Απαγορευμένα Μυστικά» – Κριτική

Τα σημεία των καιρών το απαιτούσαν, και το «The Post» έρχεται να ταρακουνήσει με μια ...

Οι 10 καλύτερες μαύρες κωμωδίες

Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας για τις κωμωδίες, σειρά έχουν η μαύρη κωμωδία ...

«Η Πεντάμορφη και το Τέρας» – Κριτική

Ήδη από την αναγγελία της είδησης ότι το πολυαγαπημένο «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» ...

«Star Wars: The Last Jedi» – Κριτική

Τρίτη συνεχής χρονιά με «Star Wars» λοιπόν, και η παγκόσμιας εμβέλειας προσμονή παραμένει καρφωμένη ...

«Nocturnal Animals» – Ο Tom Ford διδάσκει καλλιτεχνικό ήθος

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε, το «Nocturnal Animals» έγινε η επόμενη ταινία που ...